Almanca - Türkçe çeviri (v1.4 yeni)
?Almanca
And yet, in these early paper disagreements, it would seem that
something of a commonality had been missed: both Freud and Rolland were nterested in describing a stark sense of being born into a world
beyond one’s immediate control or perceptible grasp.
0
Freud would return to Rolland’s question about feelings “oceanic” in
the opening pages of his Civilization and its Discontents (0000), published
three years after the 0000 essay that drew his friend’s initial comments.
In this work, Freud credits the concept “oceanic” to an anonymous
friend, a gesture intended as a “hint” to Rolland (0000, p. 000). And then
Freud goes one step further, perhaps taking a leap of faith, trying out the
idea of the oceanic on his own (non-religious) terms. In a typical
Freudian move, he turns to literature:
If I have understood my friend correctly, what he has in
mind is the same as the consolation that an original and
rather eccentric writer offers his hero before his freely
chosen death: “We cannot fall out of this world.”0
It is a
feeling, then, of being indissolubly bound up with and
belonging to the whole of the world outside oneself. (0000,
p. 0)
Türkçe
Yine de, bu erken dönemdeki makale anlaşmazlıklarında, ortak bir noktanın gözden kaçırılmış olduğu görülüyor: Hem Freud hem de Rolland, kişinin doğrudan kontrolünün veya algılanabilir kavrayışının ötesinde bir dünyaya doğma duygusunu tanımlamakla ilgileniyorlardı.
0
Freud, arkadaşının ilkyorumlarını içeren 0000 tarihli makaleden üç yıl sonra yayınlanan Uygarlık ve Hoşnutsuzlukları (0000) adlı eserinin açılış sayfalarında Rolland'ın "okyanusvari" duygular hakkındaki sorusuna geri dönecekti.
Bu çalışmada Freud, "okyanusvari" kavramını isimsiz bir arkadaşına atfediyor; bu, Rolland'a bir "ipucu" olarak düşünülmüş bir jesttir (0000, s. 000). Ve sonra Freud bir adım daha ileri gidiyor, belki de bir inanç sıçraması yaparak, okyanusvari fikrini kendi (dini olmayan) terimleriyle deniyor. Tipik bir Freudyen hareketle edebiyata yöneliyor: Arkadaşımı doğru anladıysam, aklındaki şey, özgün ve oldukça eksantrik bir yazarın kahramanına seçtiği ölümden önce sunduğu teselliyle aynı: “Bu dünyadan kopamayız.”⁹ Bu, kişinin kendi dışındaki tüm dünyayla ayrılmaz bir şekilde bağlı olma ve ona ait olma duygusudur. (0000, s. 0)